Een kaart uit 1742 toont de formele aanleg van de tuin aan de zuid- en westzijde van de slotgracht, met rechte hagen en vele geschoren boompjes. Grachten, singels, wallen en tuingedeelten waren onderdeel van een totaalconcept.
Rond 1742 werd de ruim 120 meter lange slangenmuur gebouwd, één van de langste en best bewaard gebleven slangenmuren in Nederland. De toegang tot het kasteel bevond zich toen nog aan de oostzijde en de gracht liep nog rond het hele kasteel.
Tijdens de grote verbouwing van het huis halverwege de achttiende eeuw werden huis en tuin grondig aangepakt. Een deel van de gracht aan de zuidzijde werd gedempt, zodat een ruim voorplein ontstond. De tuin werd daardoor beter toegankelijk.